Een weekendje naar de Ardennen (3) Bowlen

 's Morgens waren we natuurlijk weer veel te vroeg wakker. Zoë erbij in bed is wel gezellig, maar omdat we 1-persoonsdekbedden hadden, waren we ons er toch de hele nacht van bewust dat we niet teveel moesten bewegen, want dan zou Zoë bloot komen te liggen.

Rond 10.00 uur gingen we met z'n allen ontbijten. Croissantjes, broodjes, er was van alles. Na het ontbijt wilden Jeroen en Marieke met Jara gaan wandelen. Het miezerde alleen maar een beetje, dus dat was wel te doen. Ik ging ondertussen onze spullen alvast inpakken, want wij zouden na het avondeten vertrekken. Jeroen en Marieke besloten om in de middag alvast te gaan, dan kon Jara in de auto slapen en waren ze bijtijds weer thuis. Nadat we ze hadden uitgezwaaid ging de tweeling slapen, Theo en Gijs bleven oppassen. De rest ging bowlen. 

Op de heenweg hadden we een bowlingbaan gezien, die moesten we zo weer terug kunnen vinden. Babiche reed in Theo's auto, en ik reed in Babiche's auto. Ze koos de toeristische route.... Ik heb haar veel benzine uitgespaard, want de weg liep zo steil naar beneden (Waimes ligt op het hoogste punt in de Ardennen), dat gas geven niet nodig was. Voor het eerst van mijn leven zelfs een haarspeldbocht gereden. Wow, het was net kermis ;-) . 

Bij de bowlingbaan aangekomen vroeg ik in mijn beste Frans - en dat is niet best - om een baan en schoenen. Het was een prachtige bowlinghal, met spiegels langs de zijwanden, waardoor het nog veel groter leek. 

We trokken de schoenen aan en gingen naar baan 2. Peter wilde uiteraard als eerste beginnen. Finn deed ook leuk mee, hoewel hij het vooral interessant vond om zichzelf in de spiegelwand te bekijken terwijl hij de bal rustig de baan oprolde. Zoë wilde graag geholpen worden maar steeds als ik haar "hielp" haalde het qua punten niet veel uit. Oma hielp 1x en prompt gooide ze 9 pionnen om. Mama werd dus direct afgeserveerd als bowlinghulp. 

Na het bowlen reden we weer terug naar Waimes. Daar had Gijs inmiddels de auto ingeladen. Na nog wat gedronken te hebben gingen we met z'n allen op zoek naar een Friterie. We vonden er een waar ze écht alles hadden wat je je maar kon voorstellen. Niet alleen heerlijke frieten, maar zelfs fricandellen en kroketten, goulash en belegde stokbroden. 

Na het eten namen we afscheid van de rest en vertrokken richting Nederland. Rond 20.30 uur waren we weer thuis. 

De rest bleef nog een nacht. We hoorden later dat Finn ziek was geworden 's nachts, erg sneu. Gelukkig was het de volgende ochtend over.