Een plekje voor papa gezocht en gevonden

Papa is inmiddels al bijna 8 maanden dood. Het is tijd om de cirkel rond te maken en papa's as uit te gaan strooien. Het was zijn wens dat we dit zouden doen in het natuurgebied rondom zijn geboortehuis.

Vanmiddag hadden mijn broer en ik een afspraak met Ronald en Adri, de huidige eigenaren van papa's geboortehuis in Orthen. We werden in Atelier van Nature eerst onthaald op koffie en koek. Gezellig even bijgepraat. Ronald en Adri zijn allebei ontzettend hartelijk, zo lief dat ze de tijd voor ons wilden nemen! Tenslotte hadden ze allebei de hele dag nog gewerkt en was nu hun weekend pas begonnen. Terwijl Adri zijn werkdag in het atelier ging afsluiten, gingen Ronald, Jeroen en ik de polder in.

Ronald weet erg veel over het gebied, hij heeft gewerkt bij FREE, een organisatie die werkt aan de ontwikkeling van gebieden waar de natuur zichzelf vormt. Ook deze polder is zo'n gebied. Er zijn wat extra plassen aangelegd om amfibiën de kans te geven om vanuit de Dieze verder te trekken. Dit moet uiteindelijk resulteren in ooievaar populaties.

We liepen het zandpad op en gingen eerst rechtsaf de wei in richting de Dieze. Een hobbelige wandeling door modder, distels, brandnetels en hondsklauw. In de verte stond een kudde paarden te grazen. Bij de plas aangekomen zag je in de modder overal hoeven van paarden en koeien.

We liepen terug, passeerden een prachtige kudde rode koeien en stieren, en liepen weer verder over het pad. Aan het eind van het pad begon linksaf een verharde weg. We volgden de weg een stukje tot we door een hek het grasland weer ingingen. Ronald attendeerde ons op de ganzen met jongen in de verte, aan de oever van een van de wielen. Ook zagen we weer een groepje paarden.

Het grasland was hier weer heel anders van structuur dan het gebied waar we net vandaan kwamen. Ook hobbelig, maar veel grassiger en meer bloemen. Er liepen slootjes tussendoor. We vonden een leeg ganzennest, met nog de eierschalen erin. En even verderop een broedende gans in het riet bij een slootje.

We liepen verder naar een stuk dat volgegroeid leek te zijn met braamstruiken. De koeien hadden hier en daar een pad gebaand door de struiken, waarna de paarden het pad "geëgaliseerd hadden. We liepen door een van die paden en kwamen uit op een soort binnenplaats. Een prachtig, stil stukje grasland, omgeven door hoge braamstruiken.

Het kwam uit bij weer een wiel, door Ronald een "Paulus Potter plaats" genoemd.  Dit omdat aan de rand van het water bomen staan en daaronder is het kaal en modderig, een rustplaats voor de dieren. Zoals vaak afgebeeld op schilderijen van Paulus Potter.

Het was er oorverdovend stil. En idyllisch mooi. Het leek wel helemaal afgesloten van de buitenwereld. Jeroen en ik waren het er direct over eens. Dít is de plek waar we de cirkel rond kunnen maken. In dit water zwom mijn vader als kind, hier speelde hij in de weilanden. En hier moet zijn laatste "rustplaats" komen.

Via een ander dierenpad tussen de braamstruiken liepen we terug naar de andere kant. Nog een klein stukje door modderig, distelig grasland en toen waren we weer op het zandpad. Vandaar liepen we weer terug naar het huis. We bedankten Ronald voor de prachtige wandeling, praatten nog wat na en namen toen afscheid van Ronald en Adri. 

Het was een mooie middag geweest. Geen nare gevoelens, we zochten een plek voor papa en hebben die plek gevonden. Wat nu nog rest is een datum prikken om de cirkel rond te maken. We gaan papa definitief thuis brengen. 

Dominique