Woensdag 25 april ging ik samen met Babiche naar een lezing in Perron 3 in Rosmalen.
Joseph Oubelkas zou er spreken over zijn boek "400 brieven van mijn moeder". Het boek dat hij schreef naar aanleiding van zijn gevangenschap in Marokko, waar hij 4,5 jaar onschuldig vastzat.
Via Lowie van Gorp was ik Joseph Oubelkas gaan volgen op Twitter. Ik kende zijn achtergrond inmiddels een beetje, maar zijn boek nog niet. Ondanks zijn vreselijke ervaringen viel het me op Twitter al op dat het zo'n vrolijke jongen is. En als je wat naar hem tweet, krijg je altijd antwoord terug. Wat best bewonderenswaardig is, als je bijna 2000 volgers hebt!
Ik was erg benieuwd naar zijn verhaal, dus toen ik erachter kwam dat hij op 25 april in Rosmalen zou spreken besloot ik dat ik daar beslist naartoe moest. Het leek Babiche ook interessant, dus ze wilde wel mee.
We kwamen 20 minuten voor aanvang aan bij Perron 3. Ik spotte Yvonne en Lowie van Gorp, dus we hadden meteen aanspraak. Even koffie en toen de zaal in. Babiche en ik vonden een mooi plekje bovenin in het midden, met goed zicht op het podium. De opkomst was best groot, maar niet te massaal, zodat er een gezellige sfeer hing. Daar droeg Joseph Oubelkas ook direct aan bij, door al meteen bij het begin het publiek te betrekken bij zijn verhaal.
Tot mijn verbazing vertelde hij heel luchtig, met veel humor, soms leek het wel bijna cabaret. Wat hij heeft meegemaakt is verschrikkelijk. Maar de manier waarop hij ermee omgaat, en tijdens zijn gevangenschap mee omging is bewonderenswaardig. Zou ik het kunnen? Mijn levensverhaal vertellen en daarbij het publiek laten lachen? Natuurlijk, ik bezit best een portie zelfspot, maar tot deze avond was ik ook best bitter over alles wat mij persoonlijk overkomen is.
En dat is zo mooi aan Joseph Oubelkas, hij weet mensen écht te inspireren. Hij heeft mij zeker geïnspireerd. Je kunt meer dan je denkt. Klopt, ik heb dat zelf ook een paar keer aan den lijve ondervonden, dat ik sterker bleek te zijn dan ik zelf had gedacht. Maar de laatste tijd ontbrak het mij aan de lust en zin om positief te zijn. Mede dankzij de inspirerende lezing van Joseph Oubelkas heb ik besloten dat ik meer kan dan ik denk!
Babiche was ook zeer onder de indruk, ze zei aan het einde van de lezing dat ze graag zou zien dat hij ook een lezing bij haar op school doet, het Jeroen Bosch College.
De lezing heeft op iedereen in de zaal indruk gemaakt. Één man viel me in het bijzonder op. Hij bedankte Joseph Oubelkas voor zijn inspiratie en vertelde dat zijn zoon vastzit en dat hij nu wist wat hem te doen stond. Ik vond het heel moedig van die man om dat te vertellen, en prachtig dat hij troost en inspiratie had gehaald uit deze avond.
Joseph Oubelkas. Een inspirerend spreker. Een jongen met een groot gevoel voor humor. Een mix tussen Najib Amhali en Jochem Myer. Beetje hyperactief. Beslist geen watje. Is niet vies van een beetje zelfspot.
Houdt zielsveel van zijn moeder, wat niet moeilijk kan zijn, want ik heb haar vanavond ontmoet en ze is ook een hele bijzondere, lieve moeder. De teksten die hij voorlas uit haar brieven raakten me. Wat een wijze vrouw. En wat een onvoorwaardelijke liefde voor haar kind sprak er uit.
Aan het einde van de lezing zei hij dat hij iedereen zo'n moeder gunt. Gelukkig heb ik ook zo'n moeder. Ze is wat minder poëtisch wellicht, maar met zeker zoveel onvoorwaardelijke liefde voor haar kinderen.
Dominique
Even je blog bekeken... vandaar even een reactie...
BeantwoordenVerwijderenZal je blog eens vaker lezen
ben benieuwd wat u nohg meer te vertellen heeft
Groetjes Didi (didihendriks.nl)